Dagboek van een beginnend fokker

Waarom dit dagboek?

Veel mensen denken dat het fokken van een nestje honden een gemakkelijke manier is om geld te verdienen. Dit dagboek bewijst het tegenovergestelde. We hebben nog geen puppies gehad op dit moment. Maar we zijn wel al heel veel tijd en geld kwijt. Dat geeft niet, dat heb je voor je hobby over.
Wij zijn van mening dat als je besluit een nestje te fokken, dat je het dan goed moet doen. Alles volgens de regels, alles voor gezonde honden!
Misschien is dit dagboek ook leerzaam voor iedereen die er ook over denkt eens een nestje te fokken.

Eerste deel

Tweede reeks vanaf 2004:

Derde reeks vanaf 2005:

Dagboek over het B nestje:

[dagboek 20] [dagboek 21] [dagboek 22]

 

[dagboek 1]

20 maart 2000.

Het gaat niet goed met Fellow. Vandaag ben ik door onze eigen dierenarts met spoed doorgestuurd naar de dierenkliniek in Leeuwarden. Fellow heeft vocht achter zijn longen en zijn hart is vergroot. Ik heb medicijnen meegekregen, maar moet er rekening mee houden dat ze niet aanslaan. Als de kwaal slepend was geweest was er met medicijnen nog iets aan te doen geweest, maar nu het accuut is, geven de dierenartsen me weinig hoop.
Vanavond heb ik fokster Alie Bartol gebeld en het slechte nieuws verteld. Ze heeft me vast bovenaan de wachtlijst gezet voor een pup.

Natuurlijk moet ik nog niet aan een andere samojeed denken. Maar dat er na Fellow weer een sam in huis komt is wel zeker. Rond half juli zal Sujek Maloek Vanya gedekt worden door Petchora D-Sly. Misschien hebben we tegen de kerst wel een pup uit deze combinatie rondlopen…..........Een raar idee. We weten al dat de nieuwe pup Bamse gaat heten, wat Noors is voor knuffelbeer. Deze naam hebben we een paar jaar geleden al uitgezocht.

Ik heb vanmiddag afscheid moeten nemen van Fellow. Hij moest vandaag nog naar de dierenarts voor controle, maar ik wist al dat het fout zat. Vanmorgen wou hij niet opstaan toen ik een klein rondje met hem lopen wou. Het was inderdaad fout. De medicijnen zijn niet aangeslagen. De dierenarts heeft nog contact opgenomen met de dierenkliniek in Leeuwarden om te vragen of er nog andere medicijnen zijn, maar helaas.…

Gelukkig komt de dierenarts hier voor euthanasie nog aan huis. Fellow is in mijn armen ingeslapen, nadat hij afscheid heeft genomen van mijn vader en een vriendin van me, die de assistente is van de dierenartsen. Fellow is heel rustig gestorven, heel mooi eigenlijk. Hoewel ik hem vreselijk zal missen, heb ik er vrede mee. Hij heeft een geweldig leven gehad en ik heb het idee dat hij zelf aangegeven heeft dat het goed was zo.
Ik heb Alie gebeld en Fellow zijn zusje Fjalka is drie dagen geleden ingeslapen. Misschien staat ze al op haar broer te wachten…..

28 maart 2000.

Fellow is vanmorgen begraven onder een grote esdoorn in de tuin. Ik heb viooltjes op zijn graf gezet. Sandra, de dierenartsassistente bracht ook viooltjes en de overburen brachten een grote pol vergeet-mij-nietjes. Het grote missen kan nu beginnen. Ik heb Cees, die op zee zit een fax gestuurd. Natuurlijk vind hij het net zo erg als ik, alleen zal bij hem het echte missen pas beginnen als hij thuis komt eind mei. Geen hondje meer wat als een schaduw achter hem aan loopt….Het zal een vreemd verlof voor hem worden deze zomer.

next